غزل شمارهٔ ۱۷۳ انوری

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به غم و غربت عاشق اشاره دارد. شاعر به یاد محبوب خود و تنهایی‌اش در دوری از او می‌نویسد. او به این نکته اشاره می‌کند که هیچ کس قدر و ارزش محبوب را نمی‌داند و تلاش‌هایش برای ارتباط با او بی‌نتیجه مانده است. همچنین، او به زیبایی محبوب و برتری‌اش نسبت به دیگران اشاره می‌کند و بیان می‌کند که هیچ کس در زندگی‌اش نمی‌تواند او را هشیار و آگاه نگه دارد. این ابیات نشان‌دهنده‌ی حسرت و دلتنگی شاعر برای محبوبش است.