غزل شمارهٔ ۱۸۴ انوری

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر بیانگر احساس عمیق عشق و دلتنگی است. شاعر به معشوق خود ابراز عشق می‌کند و می‌گوید که بدون او آرامش ندارد. او خود را به زعفران و ارغوان تشبیه می‌کند که بدون معشوق بی‌درد هستند. شاعر به یاد غم‌هایش و دوری از یار اشاره می‌کند و از او می‌خواهد که دلتنگی‌هایش را درک کند، زیرا او در واقع تصویر و ماه روی یار خود است.