غزل شمارهٔ ۲۱۶ انوری

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر بیانگر عذاب و آرزوی عمیق شاعر برای وصال معشوقش است. شاعر از درد و رنج ناشی از جدایی صحبت می‌کند و ابراز می‌کند که به یاد معشوقش هر لحظه در محنت است. او می‌گوید که اگر روزی معشوق را بیابد، خوشبخت خواهد شد، و در غیر این صورت، دیگر طاقت این جدایی را ندارد. همچنین به احساسات خود و نارضایتی از بی‌خبری از حال معشوق می‌پردازد و تأکید می‌کند که زندگی‌اش بدون او معنی ندارد. در نهایت، شاعر با کمال ناامیدی، آرزوی خود را در وجود معشوقش می‌بیند.