غزل شمارهٔ ۲۲۱ انوری

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر از یک شاعر عاشق است که عشق و احساساتش را به معشوق ابراز می‌کند. او می‌گوید که درمانی برای دردش ندارد و نه می‌تواند دوری معشوق را تحمل کند و نه راهی برای وصال او پیدا می‌کند. از معشوق می‌خواهد که درباره حالش سؤال نکند و او را تحت فشار نگذارد، زیرا تحمل این حال برایش دشوار است. شاعر نگران از دست دادن عشق و دردهای ناشی از آن است و بیان می‌کند که زندگی‌اش بدون وصال معشوق چقدر سخت و آزاردهنده است.