غزل شمارهٔ ۲۲۵ انوری
انوری ابیوردی / غزلیات / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مسدس محذوف یا وزن مثنوی)
باز چون در خورد همت می‌کنم
سر فدای تیغ نهمت می‌کنم
قیمت یک بوس او صد بدره زر
گر کنم با او خصومت می‌کنم
من دهان خوش می‌کنم لیکن کجاست
وه که یک جو زانچ قیمت می‌کنم
دوشم آن دلبر گرفت اندر کنار
یک زمان یعنی که رحمت می‌کنم
بر سر آن نکته‌ای دریافتم
گرچه دانستم که زحمت می‌کنم
چشم کردم شوخ و گفتم ای نگار
بر سر پا نیز خدمت می‌کنم
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
غزل به زیبایی احساسات عاشقانه شاعر را بیان می‌کند. شاعر اشاره می‌کند که با وجود سختی‌ها و مشکلات، حاضر است رو در روی عشقش قرار گیرد و جان خود را برای او فدای کند. او ارزش یک بوسه از معشوق را بالاتر از هر چیز دیگری می‌داند و حتی در صورت اختلاف، همچنان به عشق و محبت پایبند است. شاعر عشق را با درد و رنج‌هایش می‌سازد و در نهایت، سودای خدمت به محبوبش را در دل دارد. این غزل به خوبی نشان‌دهنده تعهد و عمق احساسات عاشقانه است.