غزل شمارهٔ ۲۲۷ انوری
انوری ابیوردی / غزلیات / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مسدس محذوف یا وزن مثنوی)
بی‌تو جانا زندگانی می‌کنم
وز تو این معنی نهانی می‌کنم
شرم باد از کار خویشم تا چرا
بی‌تو چندین زندگانی می‌کنم
تو نه و من در جهان زندگان
راستی باید گرانی می‌کنم
صبر گویم می‌کنم لیکن چه صبر
حیلتی چونین که دانی می‌کنم
از غمم شادی و تا بشنیده‌ام
از غم خود شادمانی می‌کنم
در همه راه تمنا کردمی
بر سر ره دیده‌بانی می‌کنم
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر از بی‌کسی و درد ناشی از نبود محبوبش صحبت می‌کند. او از زندگی بدون محبوبش شکایت دارد و بیان می‌کند که چگونه با وجود غم و sadness، سعی در شاد بودن دارد. همچنین او به تلاش خود برای انتظار و تمنا از محبوبش اشاره می‌کند و از وضعیت عذاب‌آور خود در نبود او سخن می‌گوید. این احساسات متناقض از غم و شادی در عین حال به وضوح در شعر دیده می‌شود.