غزل شمارهٔ ۲۵۷ انوری

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به بیان درد و رنج شاعر از جدایی و محبت ناکام می‌پردازد. شاعر به معشوق خود که باعث آزار او شده اشاره می‌کند و از وفاداری اولیه‌اش سخن می‌گوید. او نگران از اینکه چگونه می‌تواند از عشق خود روی برگرداند، در عین حال به دعای شبانه‌اش برای معشوق اشاره می‌کند. این درد فراق و زحمت عشقش او را به شدت غمگین کرده و بی‌دلی و بی‌پناهی‌اش را در محنت عاشقی نشان می‌دهد.