غزل شمارهٔ ۲۶۳ انوری
انوری ابیوردی / غزلیات / وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)
مسکین دلم به داغ جفا ریش کرده‌ای
جور از همه جهان تو به من بیش کرده‌ای
دل ریش شد هنوز جفا می‌کنی بر او
ای پر نمک دلم همه بر ریش کرده‌ای
بر عاشقان جفا کنی ای دوست روز و شب
لیکن ز جمله بر دل ما بیش کرده‌ای
گفتی که از فراق چه رنجت همی رسد
آری قیاس ما ز دل خویش کرده‌ای
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر با اندوه و درد از وفاداری و جفاهایی که از طرف محبوبش به او شده، سخن می‌گوید. او احساس می‌کند که محبوبش بیشتر از دیگران به او آسیب زده و دلش داغدار است. علی‌رغم اینکه محبوبش به دیگر عاشقان هم سختی می‌دهد، اما او بیش از همه به دل شاعر آسیب زده است. شاعر به محبوبش می‌گوید که او واقف به آلام فراق او نیست و درک درستی از درد دل او ندارد.