غزل شمارهٔ ۲۶۴ انوری
انوری ابیوردی / غزلیات / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مسدس محذوف یا وزن مثنوی)
بر مه از عنبر عذار آورده‌ای
بر پرند از مشک مار آورده‌ای
بر حریر از قیر نقش افکنده‌ای
بر گل از سنبل نگار آورده‌ای
هرچه خوبان را به کار آید ز حسن
در خط مشکین به کار آورده‌ای
بیش رخ منمای کاندر کار تن
روح را چون زیر و زار آورده‌ای
دوش می‌کردی حساب عاشقان
انوری ار در شمار آورده‌ای
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر در این شعر به زیبایی و جذابیت معشوقه‌اش اشاره می‌کند و او را با زیبایی‌هایی همچون عنبر، مشک، قیر و سنبل مقایسه می‌کند. او می‌گوید که هر آنچه خوبان دارند، در زیبایی معشوق به کار رفته و او را از تمامی آنها برتر می‌سازد. همچنین از او می‌خواهد که خود را کمتر نمایان کند زیرا زیبایی‌اش روح را تحت تأثیر قرار می‌دهد. در پایان، شاعر به حساب عاشقان اشاره می‌کند و می‌گوید که معشوقه در حساب احساسات عاشقانه نیز قوی و بی‌نظیر است.