غزل شمارهٔ ۲۷۲ انوری
انوری ابیوردی / غزلیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعولن (هزج مثمن اخرب مکفوف محذوف)
ای دیر به دست آمده بس زود برفتی
آتش زدی اندر من و چون دود برفتی
چون آرزوی تنگ‌دلان دیر رسیدی
چون دوستی سنگ‌دلان زود برفتی
زان پیش که در باغ وصال تو دل من
از داغ فراق تو برآسود برفتی
ناگشته من از بند تو آزاد بجستی
ناکرده مرا وصل تو خشنود برفتی
آهنگ به جان من دلسوخته کردی
چون در دل من عشق بیفزود برفتی
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر بیانگر حسرت و ناامیدی شاعر از عشق و رابطه‌ای است که به تازگی آغاز شده ولی به سرعت به پایان رسیده است. شاعر احساس می‌کند که عشقش به مانند آتشی درون او شعله‌ور شده و سپس به سرعت فروکش کرده و رفته است. او به این نکته اشاره می‌کند که آرزوهایش دیر به حقیقت پیوسته‌اند و دوستی و محبت طرف مقابلش نیز کوتاه‌مدت بوده است. در نهایت، شاعر از آزادی و آرامشی که انتظار داشت به دست آورد، ناامید است و همچنان در حسرت وصال و عشق باقی مانده است.