غزل شمارهٔ ۳۰۶ انوری

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این ابیات از درد و رنجی که عشق برایش به ارمغان آورده سخن می‌گوید. او از محبوبش دل‌برده و به شدت آزرده خاطر است و می‌پرسد که هدف او از ایجاد این رنج‌ها چه بوده است. شاعر به محبوبش می‌گوید که او با بدرفتاری‌اش تنها باعث آزار او می‌شود و این رفتارها بی‌معنی است. همچنین اشاره می‌کند که اگر جایی دیگر خوب و خوش‌دل باشد، نباید به این فریب بخورد که اینجا هم همانگونه خواهد بود. او به یاری عشق و وعده‌های او که همیشه می‌گفت او را ترک نخواهد کرد، اشاره می‌کند و اکنون در بلاتکلیفی و حیرت مانده است.