غزل شمارهٔ ۳۱۰ انوری

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این شعر از یار خود به خاطر جفاکاری و بی‌وفایی‌اش شکایت می‌کند و از او می‌خواهد که این رفتار را ادامه ندهد. او می‌گوید که در عشقش همه چیز را باخته و نمی‌داند تا کی باید این بی‌مهری‌ها را تحمل کند. شاعر از یار می‌خواهد که از عرض وفا و صداقت دوری نكند و به او یادآوری می‌کند که این کارها ناپسند است و باید تغییر کند. به طور کلی، شعر بیان‌گر احساس ناامیدی و درد ناشی از بی‌وفایی معشوق است.