غزل شمارهٔ ۳۰۸ انوری

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این شعر از معشوقه‌اش می‌خواهد که امروز او را شاد کند و دلش را از غم آزاد کند. او به خراب شدن خانه صبر و تحملش به دلیل غم معشوق اشاره می‌کند و امیدوار است که با لب‌های شیرینش آن را بازسازی کند. شاعر خود را خاک پای معشوق می‌داند و آرزو دارد که غم‌ها و اندوه‌هایش را به باد دهد. او از معشوق گلایه‌مند است که علی‌رغم وعده‌هایی که داده، او را مورد بی‌مهری قرار داده است. در نهایت، او از معشوق می‌خواهد که با یک سلام ساده دلش را شاد کند.