نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

غزل شمارهٔ ۳۱ انوری

انوری ابیوردی / غزلیات / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مسدس محذوف یا وزن مثنوی)

ای برادر عشق سودایی خوشست

دوزخ اندر عاشقی جایی خوشست

در بیابان رهروان عشق را

زاب چشم خویش دریایی خوشست

غمگنان را هر زمان در کنج عشق

یاد نام دوست صحرایی خوشست

با خیال روی معشوق ای عجب

جام زهرآلود حلوایی خوشست

عمرها در رنج چون امروز و دی

بر امید بود فردایی خوشست

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به زیبایی و پیچیدگی عشق اشاره دارد. شاعر می‌گوید که عشق با وجود تمام دردها و مشکلاتش، حالت خاص و دلپذیری دارد. در دنیای عشق، غم‌ها به یاد دوست معنی می‌یابند و آرزو برای آینده‌ای بهتر وجود دارد. او همچنین به این نکته اشاره می‌کند که حتی در لحظات سخت، یاد معشوق می‌تواند شادی و دلخوشی بیاورد. در کل، شاعر عشق را با تمام تلخی‌هایش، به عنوان تجربه‌ای خوشایند و دل‌انگیز می‌بیند.