غزل شمارهٔ ۳۱۲ انوری

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر درباره‌ی دلتنگی و رنجی است که شاعر به خاطر محبوبش متحمل می‌شود. شاعر از ناز و دلخوری محبوبش سخن می‌گوید و اینکه هرچه در تلاش است تا سرکشی خود را کمتر کند، او همچنان بر سخت‌گیری‌هایش افزوده است. او همچنین ذکر می‌کند که محبوبش با زیبایی‌اش و رفتارهایش، درد بیشتری به دل او می‌آورد. شاعر به جفاهایی که از محبوبش می‌بیند اشاره می‌کند و می‌گوید که هر بار سعی می‌کند بر دردش غلبه کند، با رفتارهای جدید محبوبش دوباره دچار رنج می‌شود. در نهایت، شاعر از وضعیتی که در آن قرار دارد، نگران است و از محبوبش می‌خواهد تا دیگر این‌گونه با او رفتار نکند.