غزل شمارهٔ ۳۸ انوری
انوری ابیوردی / غزلیات / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مسدس محذوف یا وزن مثنوی)
عشق تو دل را نکو پیرایهایست
دیده را دیدار تو سرمایهایست
تیر مژگان ترا خون ریختن
در طریق عشق کمتر پایهایست
از وفا فرزند اندوه ترا
دل ز مادر مهربانتر دایهایست
بنده گشت از بهر تو دل دیده را
گرچه دل را دیده بد همسایهایست
زان مرا وصلت به دست هجر داد
کز پی هر آفتابی سایهایست
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر درباره عشق و زیبایی معشوق صحبت میکند و میگوید که عشق تو به دل زینتی میبخشد و دیدار تو برای چشم ارزشمند است. تیر نگاههای تو اگرچه دردناک است، اما در مسیر عشق کمتر از آن میتوان عذر خواست. شاعر همچنین به وفاداری و دلبستگی اشاره میکند و میگوید که دل برای تو مانند مادری مهربان است. در نهایت، شاعر به احساس جدایی و هجران اشاره میکند و میگوید که حتی در دوری، یاد تو بر دل سایه میافکند.