غزل شمارهٔ ۵۱ انوری
انوری ابیوردی / غزلیات / وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)
باز کی گیرم اندر آغوشت
کی بیارم به دست چون دوشت
هرگز آیا به خواب خواهم دید
یک شبی دیگر اندر آغوشت
تا بدیدم به زیر حلقهٔ زلف
حلقهٔ گوش بر بناگوشت
گشت یکبارگی دل ریشم
حلقهٔ گوش حلقه در گوشت
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر در این ابیات longing (اشتیاق) و آرزو برای باهم بودن را بیان میکند. او به یاد لحظات شیرین و نزدیک شدن به معشوق میافتد و از دلشوره و درد جدایی صحبت میکند. او به احتمال دیدار دوباره در خواب و لحظهای که سر به زیر زلف معشوق میگذارد، اشاره میکند و از احساساتی مانند دل شکستگی و وسوسه عشق میگوید.