نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

غزل شمارهٔ ۵۶ انوری

انوری ابیوردی / غزلیات / وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)

مرا با دلبری کاری بیفتاد

دلم را روز بازاری بیفتاد

مسلمانان مرا معذور دارید

دلم را ناگهان کاری بیفتاد

قبای عشق مجنون می‌بریدند

دلم را زان کله واری بیفتاد

دلم سجادهٔ عشقش برافشاند

از آن سجاده زناری بیفتاد

دلم با عشق دست اندر کمر زد

بسی کوشید و یکباری بیفتاد

مرا افتاد با بالای او کار

نه بر بالای من کاری بیفتاد

جهان را چون دل من بر زمین زد

کنون از دست دلداری بیفتاد

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به احساسات عمیق عاشقانه شاعر اشاره دارد. او از دلبری و تأثیر آن بر قلبش می‌گوید و از درد و زیبایی‌های عشق سخن به میان می‌آورد. شاعر احساس می‌کند که دلبری او را در روزگار و بازار عشق گرفتار کرده و به نوعی در این عشق، احساس عجز و ناتوانی دارد. او تصاویر زیبایی از عشق و دل‌باختگی ارائه می‌دهد و به دردی که ناشی از این عشق است اشاره می‌کند. در نهایت، او جهان را به وضوح تحت تأثیر عشق خود می‌بیند و احساس می‌کند که تمام وجودش با دلداری که در زندگی‌اش دارد درگیر شده است.