غزل شمارهٔ ۹۲ انوری
انوری ابیوردی / غزلیات / وزن: مفعول فاعلاتن مفعول فاعلاتن (مضارع مثمن اخرب)
جانا دهان تنگت صد تنگ شکر ارزد
اندام سیم رنگت خروار‌ها زر ارزد
هرچند دلربایی زلفت به جان خریدم
که‌آواز مرغ جانان شاخ صنوبر ارزد
با عاشقان کویت لافی زنیم گه گه
آن دل کجاست ما را که‌اندوه دلبر ارزد
از عشق روی خوبت آب آورم ز دیده
کشت بهشت خرم کاریز کوثر ارزد
گویید ملک سنجر از قاف تا به قافست
بوسی از آن لب تر صد ملک سنجر ارزد
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به زیبایی و جذابیت معشوق اشاره دارد و شاعر از ویژگی‌های دلربا و ارزشمند او صحبت می‌کند. او به تنگی دهان و زیبایی اندام معشوق می‌پردازد و بیان می‌کند که این زیبایی‌ها ارزشمندتر از طلا و زر هستند. شاعر از عشق و جذبه معشوق می‌گوید و حتی به قیمت جان خود به این زیبایی‌ها ایمان دارد. او همچنین بیان می‌کند که عشق به معشوق همچون آب روانی است که دل را آباد می‌کند و در نهایت، بوسیدن لب‌های معشوق را با ارزش‌تر از تمام قدرت‌ها و مقام‌ها می‌داند. کل مفهوم شعر درباره عشق و زیبایی است و اهمیت این احساسات در زندگی انسان‌ها.