نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

رباعی شمارهٔ ۱۷۰ انوری

انوری ابیوردی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

چشم و دل من که هرچه گویم هستند

در خصمی من به مشورت بنشستند

اول پایم بر درغم بشکستند

واخر دستم ز بی غمی بر بستند

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این ابیات بیانگر احساسات عمیق و درگیری‌های درونی شاعر هستند. او از شکستن پای خود در درد و رنج و بستن دستش به خاطر بی‌غم بودن صحبت می‌کند. چشم و دل او در این نبرد به مشورت نشسته و در حقیقت نشان‌دهنده تضاد میان احساسات و واقعیت‌های زندگی‌اش است.