رباعی شمارهٔ ۱۷۲ انوری
انوری ابیوردی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
زان پس که دل و دیده بر من سپرند
با عشق یکی شوند و آبم ببرند
صبرا به تو آیم غم کارم بخوری
ای صبر نگویی که ترا با چه خورند
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این ابیات، شاعر از عشق و صبر صحبت می‌کند. او به نوعی دلتنگی و امید اشاره دارد، به این معنا که با عشقش یکی شده و از او جانی تازه می‌گیرد. همچنین از صبرش می‌خواهد که در سختی‌ها او را یاری کند و از او نمی‌خواهد که بگوید چگونه این تحمل را خواهد داشت. در واقع، شاعر به مبارزه با مشکلات احساسی اشاره می‌کند و از صبرش طلب کمک می‌کند.