نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

رباعی شمارهٔ ۲۰۷ انوری

انوری ابیوردی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

در مستی اگر ببرد خوابم شاید

می دیده ببندد ارچه دل بگشاید

بیدار ز مادران چو تو کم زاید

بخت تو نیم که هیچ خوابم ناید

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این شعر از خواب و بیداری سخن می‌گوید و اشاره دارد که در حالت مستی و خواب ممکن است به تصورات و خیالاتی برسد. او به بخت بد خود اشاره می‌کند که حتی در بیداری هم آرامش خواب را ندارد و از مادران کمتر کسی مانند تو به دنیا آمده است. در نهایت، احساس ناتوانی در تغییر وضعیت و بخت خود را بیان می‌کند.