شمارهٔ ۱۱۵۳ آشفتهٔ شیرازی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به زیبایی و عشق اشاره می‌کند و از معشوق می‌خواهد که به باغ و بستان بیاید و با زیبایی‌اش گل افشانی کند. او از معشوق می‌خواهد که برای خجالت حوران بهشتی در باغ رضوان حاضر شود. شاعر همچنین به معشوق یادآوری می‌کند که اگر از چشم بدبینان خطر دارد، باید پنهان بماند و در خلوت خود لذت ببرد. او به یارانش می‌گوید که در دوری از مردم، به جمع آن‌ها بیاید و از دل‌تنگی‌هایش بگوید. در نهایت، شاعر به معشوق توصیه می‌کند که با عشق و ایمان به سوی خداوند بیاید و از گناهان نترسد، زیرا اگر محبت علی (ع) را داشته باشد، باید به شتاب به سوی حق برود.