شمارهٔ ۱۱۷۲ آشفتهٔ شیرازی
آشفتهٔ شیرازی / غزلیات / وزن: مفتعلن مفاعلن مفتعلن مفاعلن (رجز مثمن مطوی مخبون)
بود زمین و آسمان از دم مرتضی علی
سود تمام کن فکان از دم مرتضی علی
نقش زمین و آسمان رنگ نداشت از ازل
بود بنای این و آن از دم مرتضی علی
لاجرم آب و خاک را این همه منزلت نبود
آدم از او شده عیان از دم مرتضی علی
صورتی ار بود عیان معنی ار بود نهان
هست عیان و هم نهان از دم مرتضی علی
سنگ و کلوخ و جانور برگ گیاه و هم شجر
جمله بذکر حق زبان از دم مرتضی علی
عیش بمحشر ار بسی میکند از عمل کسی
آشفته عیش شیعیان از دم مرتضی علی
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر درباره مقام و جایگاه حضرت علی (ع) و تأثیر او بر آفرینش و جهان است. شاعر با بیان این‌که زمین و آسمان به واسطه وجود و دم حضرت علی شکل گرفته‌اند، به عظمت و کرامت او اشاره میکند. او همچنین تأکید میکند که همه موجودات به نوعی تحت تأثیر وجود علی هستند و تمام زیبایی‌ها و معانی در راستای او قرار دارند. به‌طور کلی، این شعر، ستایشی از حضرت علی و تأثیرات عمیق او در عالم وجود است.