نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۱۲۴ آشفتهٔ شیرازی

آشفتهٔ شیرازی / غزلیات / وزن: مفتعلن مفتعلن فاعلن (سریع مطوی مکشوف)

جامه کعبه چو خم موی تست

قبله عشاق در ابروی تست

یوسف مصری که برآمد زچاه

چنبر دلوش رسن موی تست

اژدر موسی که بود سحرخوار

پی سپر نرگس جادوی تست

این چه گلابست زخاک درت

در گل حمرا اثر از روی تست

طائف بیت الله تو جای ماست

خانه کعبه حرم کوی تست

ساقی کوثر توئی و خضر وقت

کوثر و تسنیم هم از جوی تست

مشعله افروز درت ماه و مهر

چرخ جنیبت کش اردوی تست

در گل بستان که نشان از تو دید

بلبل گلزار سخن گوی تست

خاطر آشفته پریشان مساز

زآنکه پریشانیش از موی تست

گرچه زهر سود رود اسب سخن

لیک زهر سوی رخش سوی تست

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به زیبایی وصف معشوق و جاذبه‌های اوست. شاعر از کعبه به عنوان مقدس‌ترین مکان و قبله عشاق یاد می‌کند و ابروهای محبوب را به کعبه تشبیه می‌کند. او به یوسف مصری و معجزاتش اشاره می‌کند و می‌گوید که محبوبش همانند او جذاب و تاثیرگذار است. از سویی دیگر، شاعر به اثرات زیبایی از گل و گلاب که به نوعی نمایانگر معشوق است، اشاره دارد. در ادامه به روحانیت و مقام محبوب اشاره می‌شود و او را ساقی کوثر می‌نامد. شاعر در نهایت، با بیان احساسات خود، از آشفتگی خاطر ناشی از عشق به معشوق و زهر کلام سخن می‌گوید که هرچند شیرین است، اما تلخی‌هایی نیز به همراه دارد. در کل، شعر به عشق، زیبایی و جاذبه‌های روحانی معشوق پرداخته است.