شمارهٔ ۶۸۱ آشفتهٔ شیرازی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به حالت گیجی و سردرگمی خود اشاره می‌کند و از ناآگاهی‌اش نسبت به وضعیت و احساساتش سخن می‌گوید. او به عشق و پرستش معشوق در دلش اشاره می‌کند و می‌گوید که دیگر به توبه و اعتقادات مذهبی خود پایبند نیست. او از زندگی دنیوی و دنیاگرایی فاصله گرفته و به سمت معشوق رفته است. در پایان، شاعر نسبت به خود و هویت‌اش دچار تردید است و از خود می‌پرسد که چه کسی او را به ستایش و کارهای خوب ترغیب کرده است.