شمارهٔ ۱۴۳ اسیری لاهیجی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر درباره‌ی عشق و دردسرهای آن صحبت می‌کند. شاعر بیان می‌کند که عشق یک راه سخت و پر از سوز و گداز است. او می‌گوید که خوابش را از شوق دیدار معشوق نتوانسته است بخوابند و هر لحظه به یاد او بیدار است. تمام احساساتش به محبت و وفا نسبت به معشوق مربوط می‌شود و حتی در سختی‌ها هم شادی‌هایش به عشق معشوقش وابسته است. در انتها، شاعر به تفاوت میان عاشق و زاهد اشاره می‌کند و می‌گوید زاهدی که درد عشق را نمی‌فهمد، ارزش واقعی عشق را درک نمی‌کند. عشق، هم در دنیا و هم در دین عزت می‌آورد، در حالی که بی‌عشقی می‌تواند به ذلت و خواری منجر شود.