شمارهٔ ۱۵۳ اسیری لاهیجی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به بیان جاذبه و زیبایی عشق می‌پردازد. شاعر می‌گوید که هر کسی که از سختی‌ها و کدورت‌ها رهایی یابد، زیبایی محبوب را در هر کجا می‌بیند. عشق، هدف نهایی و مطلوب همه انسان‌هاست، چه زاهدان و چه می‌پرستان. شاعر به زهاد می‌گوید که نقد دیگران بر عشق او تاثیری بر او ندارد و عشق واقعی به انسان لباس هستی می‌دهد. همچنین بیان می‌کند که تنها کسانی که با صدق وارد عشق می‌شوند، می‌توانند به معشوق دست یابند. در نهایت، شاعر به زهاد یادآوری می‌کند که عشق را نباید عیب دانست، چون هر کسی نصیب خود را از عشق دارد.