شمارهٔ ۲۱۱ اسیری لاهیجی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر درباره درد و شوق عشق است. شاعر از عذابی که جدایی معشوق ایجاد می‌کند، صحبت می‌کند و از زلال وصال می‌خواهد که دلش را نوازش کند. او به زیبایی و دلربایی معشوق اشاره می‌کند و می‌گوید که این زیبایی به قدری جذاب است که هرگونه عشق و زیبایی دیگر را می‌رباید. شاعر همچنین به این نکته اشاره دارد که تنها راه حل درد عشق، خود عشق است و کسی که جانش را برای عشق از دست می‌دهد، در میان عاشقان سربلند می‌شود. در نهایت، او تأکید می‌کند که هیچ درمانی جز عشق برای آسایش دل نمی‌تواند وجود داشته باشد.