شمارهٔ ۲۱۴ اسیری لاهیجی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر دربارهٔ امید و آرزوهای شاعر است. شاعر از معشوقهٔ خود می‌خواهد که به او وفا کند و با او مهربان باشد. او به عشق و درد دل خود اشاره می‌کند و می‌گوید که معشوق می‌تواند با یک بوسهٔ شفا بخشد. شاعر از پذیرش جفا و سختی‌هایی که از معشوق می‌بیند، سخن می‌گوید و در نهایت دعا می‌کند که خداوند به او و عشقش لطف کند و راهی برای وصال فراهم آورد.