شمارهٔ ۲۲۷ اسیری لاهیجی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به معشوق خود اشاره می‌کند و بیان می‌کند که کسانی که درد عشق او را تحمل کرده‌اند با آتش شوق او سوزانده شده‌اند. آنها تجربه لذت عشق و شراب محبت را دارند که هیچ درد و غمی برایشان ندارد. عاشقان عشق نمی‌دانند که سود و زیان چیست، چون غم‌هایشان را با شادی خریده‌اند. کسانی که جمال معشوق را دیده‌اند، نمی‌توانند زیبایی‌های دیگران را ببینند و از شادی وصال و غم جدایی فارغ هستند. آنها با عشق و شوق در حال مستی به سر می‌برند و از قید و بندهای دنیا رهایی یافته‌اند.