شمارهٔ ۲۶ اسیری لاهیجی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر شاعر از زیبایی و جذبه محبوبش سخن می‌گوید. او از چین و تاب زلف‌های محبوب می‌خواهد که بگشاید تا نور و روشنی دل عاشقان را تابان کند. شاعر از محبوب می‌خواهد که نقاب را بردارد تا عشق و زیبایی‌اش را بیشتر ببینند. او به عذاب و دردهایی که عاشقان در جدایی می‌کشند، اشاره می‌کند و از دوستانش می‌گوید که همیشه در حال پرسش و پاسخ با یکدیگر هستند. شاعر همچنین به این نکته اشاره می‌کند که محبوب در تصویر و نمایی عاشقانه در عالم ظاهر شده و از او می‌خواهد تا با دل صافی‌اش نیاز به کتاب و نوشتار نداشته باشد. در نهایت، او به آزادی عشق و غیرت آن اشاره می‌کند و از زلف محبوب به عنوان طنابی برای دل خود یاد می‌کند.