شمارهٔ ۲۷۷ اسیری لاهیجی
اسیری لاهیجی / غزلیات / وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)
دلا در عاشقی می سوز و می ساز
براه عشق او می باش جانباز
بکوی عشق شو چون خاک ره خوار
نیازی پیش گیر و بگذر از ناز
ز یاد دوست دل را بال و پر ده
که تا شهباز جان آید بپرواز
رضا کن پیشه و صبر و قناعت
مبرا ساز دل از حرص و از آز
اگر در عشق ترک سر بگویی
به پیش عاشقان گردی سرافراز
تو تا فانی نگردی در ره عشق
در وصلش برویت کی شود باز
بترک دین و دنیا بایدت گفت
اگر خواهی که گردی محرم راز
ز ساز وصل او یابی نوائی
اگر با مطرب عشقی هم آواز
اسیری از مقام عقل بگذر
بملک عاشقی آی و وطن ساز
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این اشعار به عشق و دلدادگی اشاره دارد و از معشوقه دعوت می‌کند که برای عشق واقعی دلبسته و فداکار باشد. شاعر به عاشق توصیه می‌کند که از خودخواهی و حرص دوری کند و در مسیر عشق صبر و قناعت را در پیش گیرد. او تأکید می‌کند که برای دستیابی به عشق حقیقی، باید از دنیای مادی و محدودیت‌ها گذشت و خود را به مقام عشق و عاشقی رساند. در نهایت، شاعر به اهمیت فانی شدن در عشق و دوری از عقل و منطقی که ممکن است مانع از رسیدن به عشق واقعی باشد، اشاره می‌کند.