شمارهٔ ۲۷۸ اسیری لاهیجی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر درباره عشق و درد فراق معشوق نوشته شده است. شاعر از یار دلنوازش که به او آسیب رسانده، شکایت می‌کند و احساس گناهی را که به خاطر عشقش متحمل شده، بیان می‌کند. او به زیبایی یار اشاره می‌کند و از حال خود در آتش عشق و غم دوری صحبت می‌کند. شاعر خواهان توجه و رحمت معشوق است و از او می‌خواهد که در این درد و رنج با او همدلی کند. در نهایت، عشق را به عنوان یک نیروی دائمی که انسان را در سوز و گداز نگه می‌دارد، توصیف می‌کند.