شمارهٔ ۳۳۵ اسیری لاهیجی
اسیری لاهیجی / غزلیات / وزن: فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف)
همه صورت همه معنی همه حسنی و جمال
همه حشمت همه رفعت همگی جاه و جلال
همه لطفی و ملاحت همه احسان و کرم
همه اخلاق جمیل و همه اطوار کمال
همه قربت همه وحدت همگی کشف و شهود
همه دانش همه بینش همه وجد و همه حال
همگی سکر و فنائی همه تمکین و بقا
همه انوار تجلی همگی ذوق وصال
همه عشقی همه عاشق همه معشوق و ناز
همگی عشوه و جلوه همه غنجی و دلال
همه کانی همه گوهر همه دری و صدف
همه دریای محیط و همگی آب زلال
همه قیدی و اسیری همه اطلاق و عنا
همه اسرار حقیقت نه خیالات محال
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به زیبایی و کمال وجود معشوق و زیبایی‌های او اشاره دارد. شاعر تمام صفات مثبت و والای انسانی را در یک وجود محور قرار داده و به توصیف او می‌پردازد. از حشمت و رفعت گرفته تا عشق و جذابیت، همه در یک وحدت و یک وحدت وجود جمع شده‌اند. آنچه در این شعر مطرح می‌شود، نه تنها نمودهای ظاهری بلکه عمق روحی و معنوی این وجود مطلق است که به تحسین و ستایش انگیزه می‌بخشد. در نهایت، شاعر بر این نکته تأکید می‌گذارد که همه این‌ها واقعی و غیر خیالی هستند و به یک حقیقت عمیق اشاره دارند.