شمارهٔ ۳۷۳ اسیری لاهیجی
اسیری لاهیجی / غزلیات / وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)
ما در طریق عشق تو جانباز بوده ایم
از عاشقان خانه برانداز بوده ایم
شهباز وار در پی صید همای وصل
ما در هوای قدس به پرواز بوده ایم
درد است و سوز و ساز ره عاشقان حق
ما در طریق عشق بدین ساز بوده ایم
از زاهد فسرده نهانست راه عشق
خوش وقت ما که محرم این راز بوده ایم
ما در سماع شوق تو در نغمه و نوا
با ارغنون عشق هم آواز بوده ایم
ما در حریم حرمت جاه و جلال عشق
با سوز و ساز محرم و دمساز بوده ایم
مااز سر نیاز اسیری براه فقر
پیوسته بی تکبر و بی ناز بوده ایم
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر به بیان تجارب عاشقانه و دردهای مسیر عشق می‌پردازد. او از جانبازی در راه عشق و تلاش برای وصال سخن می‌گوید و به شوق و سوز این راه اشاره می‌کند. عشق را با خودسازی و نیاز به آن می‌جوید و معتقد است که زاهدان نمی‌توانند به عمق عشق دست یابند. شاعر همچنین بر دوستی و هم‌آوایی با عشق تاکید می‌کند و بر دوری از خودخواهی و تکبر در این مسیر عشق پافشاری دارد.