شمارهٔ ۴۷۵ اسیری لاهیجی
اسیری لاهیجی / غزلیات / وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)
ما را چه شک درین که بغیر از تو هیچ نیست
چون دیده ام یقین که نهان و عیان تویی
عالم ز نور روی تو پیدا و روشن است
ظاهر شده بصورت کون و مکان تویی
هم عقل و نفس و روح و عناصر ملائکه
مولود و آسمان و زمین و زمان تویی
سمع و سمیع و علم و علیم و بصر(و) بصیر
نطق و زبان و ناطق و معنی بیان تویی
معبود و عابد و بت و زنار و بت پرست
ایمان و کفر و مؤمن و کافر همان تویی
ادریس و نوح و آدم و عیسی و یوسفی
موسی و خضر و زندگی جاودان تویی
احمد، علی، حسین و حسن، جعفر و رضا
باقر، جواد و مهدی آخر زمان تویی
آزادگی و قید و اسیری و مبتلا
خورشید نوربخش جهان بیگمان تویی
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به بیان یکتایی و همه‌جایی خداوند می‌پردازد. شاعر به یقین رسیده که حقیقت وجودی جز خدا نیست و تمامی چیزها، اعم از عالم و آدم، تنها جلوه‌هایی از خداوند هستند. او به صفاتی چون علم، بینایی، و قدرت اشاره می‌کند و می‌گوید که تمامی معانی و مفاهیم، از مؤمن و کافر گرفته تا انبیاء و ائمه، در نهایت به یک حقیقت واحد منتهی می‌شوند. در کل، پیام این شعر تاکید بر توحید و یگانگی خداوند در تمام حوزه‌های وجود است.