نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۲۷ اسیری لاهیجی

اسیری لاهیجی / ملحقات / وزن: مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)

امام و هادی جانی علی ولی الله

طبیب درد نهانی علی ولی الله

نمی رسد بکمال تو شرح ناطقه ام

فزون ز حد بیانی علی ولی الله

شها چو ذات شریفت بعلم وجود و کمال

کسی نداد نشان جز علی ولی الله

نهایت همه کمل بدایت تو عقول

ز وصف برتر از آنی علی ولی الله

حقیقت تو محیط حقایق اشیاست

تو اصل کون و مکانی علی ولی الله

جهان ز پرتو روی تو روشن و پیداست

تو نور چشم جهانی علی ولی الله

ظهور تست بهر دور در مظاهر کل

مدار دور زمانی علی ولی الله

برون ز دانش تو نیست اول وآخر

تو مظهر همه آنی علی ولی الله

نجات جان اسیری ز فیض رحمت تست

تو شاه امن و امانی علی ولی الله

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به مقام والای امام علی (ع) اشاره کرده و او را به عنوان طبیب دردها و نور عالم معرفی می‌کند. او از علم و کمال علی (ع) سخن می‌گوید و اعلام می‌کند که هیچ‌کس به اندازه او نشان‌دهنده حقیقت و جوهر موجودات نیست. همچنین، توصیه می‌شود که شناخت امام علی (ع) فراتر از فهم انسان‌هاست و او مظهر تمامی صفات الهی و منبع نجات و امنیت برای بندگان خداست. به طور کلی، این شعر به تجلیل از مقام و عظمت امام علی (ع) می‌پردازد.