شمارهٔ ۳۰ اسیری لاهیجی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این بیت از شعر به بیان زیبایی و رازآلود بودن وجود محبوب می‌پردازد. محبوبی که زیبایی‌اش بر تمام عالم پوشیده است و در وجود انسان‌ها به شکلی متفاوت ظاهر می‌شود. نام او در مراحل مختلف تجلیات صفاتش دیده می‌شود، گاهی به عنوان عالم، گاهی آدم و گاهی خاتم. به‌طور کلی، شعر به ارتباط عمیق میان وجود الهی و انسان‌ها اشاره دارد.