نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۱ - از مدایح عسجدی

عسجدی مروزی / اشعار باقیمانده / وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)

بامید قبولت بکر فکرم

چو بهر یوسف مصری زلیخا

بانواع نفایس خویشتن را

بسان نوعروسی کرده آسا

کسی کز خدمتت دوری کند هیچ

برو دشمن شود گردون گردا

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این ابیات عشق و ارادت خود را به معشوق بیان می‌کند. او به امید پذیرش عشقش، خود را همچون زلیخا توصیف می‌کند که برای یوسف زیبا و نفیس‌ترین دارایی‌هایش را به نمایش می‌گذارد. همچنین، از کسی که به معشوق دوری کند، سخن می‌گوید و می‌فرماید که او به دشمنی با روزگار مبتلا خواهد شد.