شمارهٔ ۸ - در صفت جود ممدوح عسجدی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به مرگ و فناپذیری زندگی اشاره دارد. شاعر می‌گوید که حتی اگر کسی به او بخششی کند، آن وفا پایدار نخواهد بود و همه چیز به زودی از بین می‌رود. به این ترتیب، نشانه‌های زیبایی و امید، مانند ستاره‌ها و آسمان، نیز نمی‌توانند مانع از زوال و نابودی شوند.