نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۱۸ حکیم سبزواری

حکیم سبزواری / غزلیات / وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)

وجودش بس ز حق دارد مزایا

غدانی مریة منه البرایا

دل از من برده شوخ مه لقائی

تناهی حسنه اقصی القصایا

بتی سنگین دلی سیمین عذاری

صبیح الوجه مرضی السجایا

ملاحتهای شیرینان پر شور

عکوس من محیاه مرایا

بفردوسم مخوان از خلد رویش

فمن خلی النقود بالنسایا

ز صبح طلعت و زلف شب آساش

غدت غدوات ایامی عشایا

سخن کوته بود در وصف قدش

مدی الاعمار لو قلنا تحایا

چو اسرار دهان و از میان داشت

فقلبی فی زوایاه جنایا

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این متن شعر درباره زیبایی و جذابیت معشوقه‌ای است که شاعر تحت تاثیر او قرار گرفته است. شاعر از ویژگی‌های ظاهری و روحی معشوقه می‌گوید و عشق و علاقه‌ای عمیق را به تصویر می‌کشد. او به زیبایی صورت و دلربایی معشوقه اشاره می‌کند و بیان می‌کند که در وصف زیبایی‌های او کلمات کافی نیستند. در نهایت، شاعر از حال و احوال خود به خاطر این عشق و شور و شوقی که در دل دارد، سخن می‌گوید.