شمارهٔ ۲۸ حکیم سبزواری
حکیم سبزواری / غزلیات / وزن: مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)
فتادهایم ز غم روزگار درگرداب
بیار ساقی گلچهره کشتی می ناب
شراب ناب بیاب و بتاب روز جهان
که هست نزد خردمند این جهان چو سراب
اگرنه کار فلک کجروی است داده چرا
بدیده هر شبه بیدار وی به بختم خواب
بجز طراوت رویت ندیدهام در گل
بجز حدیث تو نشنیدهام ز چنگ و رباب
ز بیم غیر بسویش نمیتوان نگریست
ز دیده اشک فشانم که بینمش در آب
نه عیب او است رقیبش ببین که در قرآن
قرین آیهٔ رحمت بود و عید عذاب
بیا بگو که جز اسرار زان لب میگون
که از مشاهده باده بوده مست و خراب
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر درباره زیبایی و عشق است. شاعر به محبوب خود، که به او ماه جبین و بت شکر لب می‌گوید، ابراز عشق و دلتنگی می‌کند. او از تیره‌روزی بدون دیدن محبوبش شکایت دارد و درخواستی مبنی بر نشان دادن چهره‌اش دارد. شاعر به احساسات عمیقش اشاره می‌کند و آرزو می‌کند که محبوب از مذهب خود دور نشود تا عشقشان همیشگی باشد.