نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۳۳ حکیم سبزواری

حکیم سبزواری / غزلیات / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مسدس محذوف یا وزن مثنوی)

باز بلبل لحن موسیقار داشت

دعوی دیدار موسی وار داشت

گل بگلزار آتش از رخسار زد

یعنی آتش نخل عاشق بار داشت

عشق او خونخوار بوده است و بود

نی همین منصور را بردار داشت

مصحف رخسار اگر بنموده است

در برابر گیسوی زنار داشت

زان شب عالم تمامی روز کرد

زین دگر روز جهان تار داشت

نی همین در کار جانبازی ست دل

عالمی را عشق بر این کار داشت

گر خرد آرد کلیمی لیک عشق

صد چو موسی طالب دیدار داشت

معنیش را رجعت و تکرار نیست

گر به صورت رجعت و تکرار داشت

باز شد با هر گدائی همنشین

پادشاهی کو ز شاهان عار داشت

زان لبم هر دم شفائی میرسد

چشم بیمارش گرم بیمار داشت

تا چه واقع شد که با صد ناز باز

کشتن اسرار را اصرار داشت

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به عشق و محبت خداوند اشاره دارد و بر اهمیت رابطه انسان با خالق تأکید می‌کند. شاعر بیان می‌کند که عشق و محبت به خداوند، تنها راه و رهبر حقیقی است. فنا در عشق خداوند باعث روشنی و شادی می‌شود و دوری از خودخواهی نتیجه حضور همیشگی اوست. فقر و آزادی واقعی نیز از بندگی خداوند ناشی می‌شود. شاعر اشاره می‌کند که در دیدار با خدا، همه دغدغه‌ها و افکار انسانی باید کنار گذاشته شود و انسان باید در دل خود را آماده دریافت عشق و مکاشفه او کند. در نهایت، شاعر بر این نکته تأکید می‌کند که همه چیز در درگاه خداوند و بندگی او اهمیت دارد.