شمارهٔ ۶۲ حکیم سبزواری
حکیم سبزواری / غزلیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
چون دست قضا رشته اعمار برشت
بگسیختنش خامهٔ تقدیر نوشت
از حکم ازل نه رسته برنا و نه پیر
وز دام اجل نه جسته زیبا و نه زشت
افشاند در این مزرعه هر کس تخمی
ناچار بباید دِرَوَد حاصِل کشت
امروز به پای خُمِ می، سرمستی
فرداست که بر تارک خم، باشی خشت
یکچند اگر گسیخت پیوند ازل
در عاقبت، انجام به آغاز سرشت
بردار دل ار چه مُلک دارا داری
کاین دار فنا بباید از دست بهشت
برگشت به او هر چه از او گشت پدید
گر اهل کلیسیاست و گر اهل کنشت
با دوستیِ پنج تن از کاخ سپنج
اسرارِ همین پنج، به از هشت بهشت
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به توصیف زیبایی و جذابیت معشوق پرداخته است. شاعر به ویژگی‌های ظاهری او مانند مو، ابرو و صورت اشاره می‌کند و می‌گوید که زیبایی او در واقع انعکاسی از زیبایی‌های طبیعی است. همچنین از تأثیر محبت و عشق بر روح و دل می‌گوید و بیان می‌کند که آموزه‌های عشق و زیبایی در کلمات او نیز پنهان شده است. به‌طور کلی، شعر به تجلیل از معشوق و ارتباط عمیق عشق و زیبایی می‌پردازد.