نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۸۹ حکیم سبزواری

حکیم سبزواری / غزلیات / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مسدس محذوف یا وزن مثنوی)

یار با ما بیوفائی میکند

بی سبب از ما جدائی میکند

میکند با آشنا بیگانگی

با رقیبان آشنائی میکند

راه مردم میزند گیسوی او

شمع رویش رهنمائی میکند

کاسهٔ گردون بکف بگرفته مهر

وز فروغ او گدائی میکند

رهزن چشمش بمحراب ازفسون

عابد آسا پارسائی میکند

ذیل ظلش را مبادا کوتهی

طالع ما نارسائی میکند

زاهداردردی کشد از جام ما

ترک این زهد ریائی میکند

کی ز مفتاح خرد بابی گشود

عشق او مشکل گشائی میکند

بر امید اسرار رُو ،  کانجامِ کار،

کار خود سرِّ خدائی میکند

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به زیبایی و عشق اشاره دارد و بیان می‌کند که زیبایی‌های طبیعی و فصل بهار بدون حضور محبوب هیچ ارزشی ندارند. شاعر با استفاده از تصاویری از گل و چمن، غم و دلتنگی خود را نسبت به یار ابراز می‌کند و می‌گوید که هرچه زیبا باشد، اگر محبوب در کنار نباشد، بی‌معناست. همچنین اشاره می‌کند به اینکه از مدت‌ها پیش در جستجوی پیامی از یار بوده اما هیچ خبری از او ندارد. به طور کلی، شعر غم و longing (درد دوری) را به تصویر می‌کشد.