بخش ۱۹ - ملامت کردن سلیمان مرغان را و ستایش بلبل بر جملۀ مرغان عطار

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، سلیمان پس از شنیدن ناله بلبل به خاطر فراق گل، به مرغان هوا می‌گوید که غیبت بلبل را ترک کنند. او بیان می‌کند که کسی که به قاضی تنها برود، از او راضی و خوشحال برمی‌گردد. او هشدار می‌دهد که سخن گفتن در غیبت، نفاق است و اگر ماجرایی منطقی پیش آید، باید با هر کسی که درگیر است به طرز صحیحی برخورد شود. وقتی بلبل در میانشان حاضر است، دیگر کسی جرأت نمی‌کند صحبت کند، زیرا در غیبت قوی و دلیر به نظر می‌رسند در حالی که خون بلبلان به گردن آن‌هاست. سلیمان به این موضوع اشاره می‌کند که رفتار آن‌ها شبیه به گربه و موش است.