غزل شمارهٔ ۲۹۴ عطار

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به عمق عشق و اثرات آن بر عقل و دل اشاره دارد. شاعر می‌گوید که عقل در عشق معشوق سرگردان است و چشم جان از دیدن زیبایی او حیران مانده است. عشق معشوق باعث شده که افراد در حالتی از سرگشتگی باقی بمانند و هیچکس نتوانسته است مهر و محبتش را پنهان کند. هر کس که زیبایی و جذابیت او را دیده، دلتنگ و اسیر عشق او شده و در آن‌جا مانده است. همچنین تأثیرات عشق به قدری عمیق و جاودانه است که فرد را برای همیشه در دردهای گوناگون و یاد و خاطره معشوق نگه می‌دارد. شعر در نهایت به اشک‌های عاشقان و دل‌سوختگان که به خاطر عشق معشوق رنج می‌برند، اشاره می‌کند.