غزل شمارهٔ ۵۹۲ عطار

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به توصیف حال و وضعیت افرادی می‌پردازد که زندگی‌شان پر از رندی، لذت‌جویی و بی‌خیالی است. این افراد، خود را فارغ از قید و بندها و قوانین اجتماعی می‌دانند و به نوعی به "مباح" بودن خود افتخار می‌کنند. آنها هیچ پایبندی به نفع و صلاح ندارند و بیشتر به شوق عشق و مستی توجه دارند. در عین حال، زندگی را به راحتی و بی‌پروایی سپری می‌کنند و از سرنوشت خود غافلند. شاعر همچنین به عمق مستی و وابستگی به شراب اشاره دارد و این مساله را به عنوان بخشی از وجود خود مطرح می‌کند. به طور کلی، شعر به زندگی آزاد و بی‌نظمی افرادی اشاره دارد که در جستجوی شادی و رهایی از محدودیت‌ها هستند.