غزل شمارهٔ ۶۱۸ عطار

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به وضعیت اجتماعی و فرهنگی خود اشاره می‌کند و از ننگ و نام صحبت می‌کند. او می‌گوید که ما باید از ملامت دیگران خارج شویم و دیگر به نام و ننگ اهمیت ندهیم، زیرا در واقع نه به دنبال شهرت هستیم و نه به دنبال اعتبار. شاعر تأکید می‌کند که ما در جستجوی عشق و عیش و نوش هستیم و در عالم خرابات زندگی می‌کنیم، در حالی که هنوز کارهای ناتمامی داریم. او می‌گوید که ما دیوانه نیستیم و عقل و هدایت داریم، و در این شرایط وصال محبوب را خوش می‌داند. در نهایت، شاعر خود را ناتمام می‌داند و از عطار می‌خواهد که وجود خود را بیرون نگذارد، چون درک کرده که هنوز درجا زده‌اند.